14 Haziran 2011 Salı

Hangi takımı tutuyorsun diye konu açan insan sana kocaman bir :SSSS

    
  Tutmuyorum işte takım falan. Allah Allah zorlama mı yahu. İlla her insan bir takım tutmak zorunda mı.? Sevmiyorum işte futbolu çok mu garip. Daha önce hiç takım tutmayan bir erkek hiç görmemişmiş bak sen. Her erkek takım tutar gibi bir genelleme mi var. Bak ben tutmuyorum işte. Bunu duyan biri arkasından hemen şu öneriyi getiriyor: O zaman A takımını / B takımını tut. Seni de A'lı veya B'li yapalım diyorlar. O an sinirlenmeye başlıyorum. Reddediyorum sabır içerikli bir yüz ifadesiyle. Ardından ''ya erkek adam takım tutmaz olur mu''  tarzı sözler duyuyorum. İşte o an sabrım taşıyor. Acaba kaç kere patladım bu konuya böyle yaklaşanlara sayısını bilmiyorum. Beni kızdırmak hiçte kolay değildir ama öyle cümleler var ki duymaya tahammül edemediğim, onlardan birini işittiğim an resmen HULK a dönüşüyorum. En sevmediğim insan prototipidir aynı zamanda bunlar. Sırf herkes yapıyor diye bir kavramı benimseyen insanlar. Kalıplaşmış, içeriği düşünülmeden edinilen alışkanlıklar vs vs vs. Sinir olduğum insanları ayrı bir başlıkta uzun uzun yazacağım için konudan sapmayayım.

     Futbol bence saldırganlık dürtülerini dışa yansıtma şeklidir. Ben saldırgan değilim ki neyi kime yansıtma gereği duyayım. Bir de şu soru gelir çoğunlukla; neden sevmiyorsun? Eee sevmiyorum işte, ilgi duymuyorum. Sen neden seviyorsun sorusuna daha sinir cevaplar aldığım için uzun zamandır sormuyorum bu soruyu. Bir gün biri aynen şunu söyledi: ''Eee sen erkek arkadaşlarınla bir araya gelince ne konuşuyorsun o zaman''.  İnsan böyle katil oluyor de
mek ki. Acıyorum böyle düşünen insanlara. Seksten ve futboldan veya siyaseten başka konuşacak konu bulamayan erkeklere. Yazık gerçekten yazık. Böyle şeyler duydukça iyice uzaklaşıyorum futboldan sırf onlar gibi olmadığımı pekiştirmek için. Elimde üç beş erkek arkadaş kitlesi kaldı gerçekten saatlerce sohbet edebileceğim. O kadarı da bana yetiyor zaten. İyi ki varsınız. Kız arkadaşlarım zaten en değerli dostlarım. Şu an bir çoğunuz yanımda değilsiniz sizi hep özlüyorum. Daha fazla duygusala bağlamadan yazıma burada son veriyorum. Büyüklerin ellerinden . . .

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder